STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хлюпанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хлю́панне мн. хлю́панні |
| Родны каго? чаго? |
хлю́пання мн. хлю́панняў |
| Давальны каму? чаму? |
хлю́панню мн. хлю́панням |
| Вінавальны каго? што? |
хлю́панне мн. хлю́панні |
| Творны кім? чым? |
хлю́паннем мн. хлю́паннямі |
| Месны у кім? у чым? |
хлю́панні мн. хлю́паннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.
chliupannie — беларуская лацінка
Слова хлюпанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлюпанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлюпат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлю́п (4)
(8) шлэ́панне ‹
› хлю́па (5)
(9) парэпанне ‹
› хлюпані́на (9)
(7) тэ́панне ‹
› хлю́пат (6)
(7) цю́панне ‹
› хлюпата́ (7)
(8) скяпа́нне ‹
› хлюпата́нне (10)
(7) ля́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).