STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хлюпата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хлюпата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
хлюпаты мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
хлюпаце мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
хлюпату мн. — |
| Творны кім? чым? |
хлюпатой, хлюпатою мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
хлюпаце мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Алена, можна проста Лена.
— Акакій… Лепш цалкам.
chliupata — беларуская лацінка
Слова хлюпата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлюпата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлюпатанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлюпані́на (9)
(6) лупа́та ‹
› хлю́панне (8)
(6) ру́пата ‹
› хлю́пат (6)
(7) хрыпата́ ‹
› хлюпата́нне (10)
(4) ра́та ‹
› хлюпата́ць (9)
(7) дабрата́ ‹
› хлюпаткі́ (8)
(7) вібрата́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
