шрубачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шрубачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шру́бачка мн. шру́бачкі
Родны каго? чаго?	шру́бачкі мн. шру́бачак
Давальны каму? чаму?	шру́бачцы мн. шру́бачкам
Вінавальны каго? што?	шру́бачку мн. шру́бачкі
Творны кім? чым?	шру́бачкай, шру́бачкаю мн. шру́бачкамі
Месны у кім? у чым?	шру́бачцы мн. шру́бачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.

šrubačka — беларуская лацінка

Слова шрубачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: