аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зыбачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зы́бачка мн. зы́бачкі |
| Родны каго? чаго? |
зы́бачкі мн. зы́бачак |
| Давальны каму? чаму? |
зы́бачцы мн. зы́бачкам |
| Вінавальны каго? што? |
зы́бачку мн. зы́бачкі |
| Творны кім? чым? |
зы́бачкай, зы́бачкаю мн. зы́бачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зы́бачцы мн. зы́бачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Чалавек-павук — выдумка, а чалавек-гаўно — рэальнасць.
zybačka — беларуская лацінка
Слова зыбачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыбачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зыбістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зы́баўка (7)
(8) тру́бачка ‹
› зы́бацца (7)
(8) шру́бачка ‹
› зы́баць (6)
(8) лі́чбачка ‹
› зы́бістасць (10)
(7) ры́бачка ‹
› зы́бісты (7)
(7) рыба́чка ‹
› зы́біцца (7)
(9) бу́льбачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.