зыбіцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зыбіцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зы́біцца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зы́блюся мы зы́бімся ты зы́бішся вы зы́біцеся ён, яна, яно зы́біцца яны зы́бяцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зы́білася м. зы́біўся н. зы́білася мн. зы́біліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зы́бся вы зы́бцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зы́бячыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

zybicca — беларуская лацінка

Слова зыбіцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: