аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова зыбістасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зы́бістасць мн. зы́бістасці |
| Родны каго? чаго? |
зы́бістасці мн. зы́бістасцяў, зы́бістасцей |
| Давальны каму? чаму? |
зы́бістасці мн. зы́бістасцям |
| Вінавальны каго? што? |
зы́бістасць мн. зы́бістасці |
| Творны кім? чым? |
зы́бістасцю мн. зы́бістасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
зы́бістасці мн. зы́бістасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
zybistasć — беларуская лацінка
Слова зыбістасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зыбістасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зыбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зы́бацца (7)
(11) асабі́стасць ‹
› зы́баць (6)
(11) уха́бістасць ‹
› зы́бачка (7)
(14) разуха́бістасць ‹
› зы́бісты (7)
(11) глы́бістасць ‹
› зы́біцца (7)
(13) шаўкаві́стасць ‹
› зы́біць (6)
(12) нараві́стасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.