штыблета

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова штыблета
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	штыбле́та мн. штыбле́ты
Родны каго? чаго?	штыбле́ты мн. штыбле́т
Давальны каму? чаму?	штыбле́це мн. штыбле́там
Вінавальны каго? што?	штыбле́ту мн. штыбле́ты
Творны кім? чым?	штыбле́тай, штыбле́таю мн. штыбле́тамі
Месны у кім? у чым?	штыбле́це мн. штыбле́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

štyblieta — беларуская лацінка

Слова штыблета (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: