Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 штык¹, -а, мужчынскі род
  1. Халодная колючая зброя ў выглядзе вялікага нажа, якая насаджваецца на канец ствала вінтоўкі, карабіна, аўтамата. Дзям'ян яшчэ раз нырнуў штыком.. [ворага] ў грудзі і, забраўшы зброю, выйшаў на ганак. ← Павел Кавалёў. Напарнік тым часам вырваў штык з кудзелі, адступіўся ў сенцы, завярнуў вінтоўку штыком наперад і рынуўся ў хату. ← Яўген Лецка. // пераноснае значэнне Ужываецца для абазначэння ваеннай сілы як сімвал яе. Браты, мы ведаем — Няроўнае змаганне: Супроць вас штык, Астрогі, катаванне. ← Якуб Колас. Бізун, штык і куля царскіх катаў пераконвалі сялян, што памешчыкі і чыноўнікі дзейнічаюць заадно. ← І. Лушчыцкі. // У спорце — плоская сталёвая пласцінка з шляпкай ці цыліндрам на тонкім канцы, якая надзяецца на ствол стрэльбы, карабіна. Фехтаванне на штыках.
  2. спецыяльны тэрмін Узброены баец, салдат (ужываецца як адзінка падліку пяхоты). Як атрад партызанскі ішоў з баёў, Небагата ў атрадзе было штыкоў: Хто скалечаны, Хто паранены... ← Максім Лужанін.
  •••
  Прымкнуць штык гл. прымкнуць.
  Падняць (узняць) на штыкі гл. падняць.
  Сустрэць (прыняць) у штыкі гл. сустрэць.
  Як штык — поўнасцю, зусім (гатовы да чаго-н., здаровы і пад.).
   [Ад польск. sztych.]
 штык², -а, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Асобы марскі вузел пры звязванні тоўстых вяровак, канатаў.
 штык³, -а, мужчынскі род
  Пласт зямлі на глыбіню палатна рыдлёўкі.