STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова штыкет
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штыке́т мн. штыке́ты |
| Родны каго? чаго? |
штыке́та мн. штыке́таў |
| Давальны каму? чаму? |
штыке́ту мн. штыке́там |
| Вінавальны каго? што? |
штыке́т мн. штыке́ты |
| Творны кім? чым? |
штыке́там мн. штыке́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
штыке́це мн. штыке́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Як у цябе з англійскай? B1 / B2?
— A6.
— Гэта як?
— Пастаянна вучу ўсё ад пачатку, пайшла шостая спроба.
štykiet — беларуская лацінка
Слова штыкет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штыкет — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штыкетнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штыкава́цца (10)
(11) торфабрыке́т ‹
› штыкава́ць (9)
(11) вуглебрыке́т ‹
› штыкавы́ (7)
(6) крыке́т ‹
› штыке́тнік (9)
(6) этыке́т ‹
› штыке́тнік (9)
(6) шчыке́т ‹
› штыке́тны (8)
(6) шчыке́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
