штэрт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штэрт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	штэ́рт мн. штэ́рты
Родны каго? чаго?	штэ́рта мн. штэ́ртаў
Давальны каму? чаму?	штэ́рту мн. штэ́ртам
Вінавальны каго? што?	штэ́рт мн. штэ́рты
Творны кім? чым?	штэ́ртам мн. штэ́ртамі
Месны у кім? у чым?	штэ́рце мн. штэ́ртах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

зайшла кантралёрка, а пасажыр кажа: «у міня прілажэніе абнавляіцца»

А ШТО ТАК МОЖНА БЫЛО???

štert — беларуская лацінка

Слова штэрт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: