аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шубат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шуба́т мн. шуба́ты |
| Родны каго? чаго? |
шуба́ту мн. шуба́таў |
| Давальны каму? чаму? |
шуба́ту мн. шуба́там |
| Вінавальны каго? што? |
шуба́т мн. шуба́ты |
| Творны кім? чым? |
шуба́там мн. шуба́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
шуба́це мн. шуба́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
šubat — беларуская лацінка
Слова шубат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шубат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шуа́н (4)
(8) абсарба́т ‹
› шу́ба (4)
(8) адсарба́т ‹
› шуба́рка (7)
(6) дысба́т ‹
› шу́бертаўскі (11)
(8) штрафба́т ‹
› шу́бка (5)
(7) шкрэ́бат ‹
› шу́бнік (6)
(11) алюманіябат ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ідэя для торціка.