аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шубнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шу́бнік мн. шу́бнікі |
| Родны каго? чаго? |
шу́бніка мн. шу́бнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шу́бніку мн. шу́бнікам |
| Вінавальны каго? што? |
шу́бніка мн. шу́бнікаў |
| Творны кім? чым? |
шу́бнікам мн. шу́бнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шу́бніку мн. шу́бніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.
Прыказка.Я не храпу. Мне сняцца матацыклы.
šubnik — беларуская лацінка
Слова шубнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шубнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шубраўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шуба́т (5)
(11) аднаклу́бнік ‹
› шу́бертаўскі (11)
(7) гру́бнік ‹
› шу́бка (5)
(7) шру́бнік ‹
› шу́бны (5)
(9) паглы́бнік ‹
› шубра́віць (9)
(14) глебапаглы́бнік ‹
› шубра́ўка (8)
(12) днопаглы́бнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.