аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шуканнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шука́ннік мн. шука́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
шука́нніка мн. шука́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шука́нніку мн. шука́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
шука́нніка мн. шука́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
шука́ннікам мн. шука́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шука́нніку мн. шука́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
Мы складаемся з попелу даўно пагаслых зорак.
šukannik — беларуская лацінка
Слова шуканнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шуканнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шуканніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шука́льны (8)
(10) уціска́ннік ‹
› шукані́на (8)
(8) гука́ннік ‹
› шука́нне (7)
(9) агу́каннік ‹
› шука́нніца (9)
(9) ка́ўканнік ‹
› шука́ны (6)
(9) шмы́каннік ‹
› шука́ны (6)
(9) хны́каннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.