аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гуканнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гука́ннік мн. гука́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
гука́нніка мн. гука́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
гука́нніку мн. гука́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
гука́нніка мн. гука́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
гука́ннікам мн. гука́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
гука́нніку мн. гука́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Лепш пасраць і спазніцца, чым прыйсці своечасова і абасрацца.
hukannik — беларуская лацінка
Слова гуканнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуканнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуканосьбіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гуканепраніка́льны (17)
(8) ко́каннік ‹
› гука́нне (7)
(9) цмо́каннік ‹
› гу́канне (7)
(10) уціска́ннік ‹
› гукано́сьбіт (11)
(9) агу́каннік ‹
› гука́ны (6)
(8) шука́ннік ‹
› гука́ны (6)
(9) ка́ўканнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.