аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гука́нне мн. гука́нні |
| Родны каго? чаго? |
гука́ння мн. гука́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
гука́нню мн. гука́нням |
| Вінавальны каго? што? |
гука́нне мн. гука́нні |
| Творны кім? чым? |
гука́ннем мн. гука́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
гука́нні мн. гука́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
смайлік ¯\_(ツ)_/¯ у рунэце называюць «пожималкин»
а ў нас ёсць назва?
hukannie — беларуская лацінка
Слова гуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуканнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гукаме́трыя (10)
(8) патка́нне ‹
› гуканепраніка́льнасць (20)
(9) спатка́нне ‹
› гуканепраніка́льны (17)
(7) бу́канне ‹
› гука́ннік (8)
(8) агу́канне ‹
› гукано́сьбіт (11)
(11) перагука́нне ‹
› гука́ны (6)
(9) гугу́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.