аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
агу́ззе — назоўнік агу́каннік — назоўнік
канцэпт

агуканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова агуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
агу́канне

мн.  агу́канні
Родны
каго? чаго?
агу́кання

мн.  агу́канняў
Давальны
каму? чаму?
агу́канню

мн.  агу́канням
Вінавальны
каго? што?
агу́канне

мн.  агу́канні
Творны
кім? чым?
агу́каннем

мн.  агу́каннямі
Месны
у кім? у чым?
агу́канні

мн.  агу́каннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.


— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!


ahukannie — беларуская лацінка

Слова агуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік агуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове агуканнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


агу́зак (6)

(7) бу́канне

агу́зачны (8)

(7) гука́нне

агу́ззе (6)

(7) гу́канне

агу́каннік (9)

(11) перагука́нне

агу́канніца (10)

(9) гугу́канне

агу́каны (7)

(9) кугу́канне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

усё нармальна