аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова агуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
агу́канне мн. агу́канні |
| Родны каго? чаго? |
агу́кання мн. агу́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
агу́канню мн. агу́канням |
| Вінавальны каго? што? |
агу́канне мн. агу́канні |
| Творны кім? чым? |
агу́каннем мн. агу́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
агу́канні мн. агу́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
ahukannie — беларуская лацінка
Слова агуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік агуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове агуканнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› агу́зак (6)
(7) бу́канне ‹
› агу́зачны (8)
(7) гука́нне ‹
› агу́ззе (6)
(7) гу́канне ‹
› агу́каннік (9)
(11) перагука́нне ‹
› агу́канніца (10)
(9) гугу́канне ‹
› агу́каны (7)
(9) кугу́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.