аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шхуна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шху́на мн. шху́ны |
| Родны каго? чаго? |
шху́ны мн. шху́н |
| Давальны каму? чаму? |
шху́не мн. шху́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шху́ну мн. шху́ны |
| Творны кім? чым? |
шху́най, шху́наю мн. шху́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шху́не мн. шху́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лягчэй будзе жыць, калі будзеш галасіць.
Плач, галасі, а рады не дасі.
Калі вам не хапае грошай, то зарабляйце болей.
Калі ў вас няма жылля — проста купіце кватэру.
šchuna — беларуская лацінка
Слова шхуна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шхуна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчабятанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шушу́кнуць (9)
(7) парсу́на ‹
› шхе́рны (6)
(7) карту́на ‹
› шхе́ры (5)
(7) фарту́на ‹
› шчабе́тлівы (10)
(5) ба́ўна ‹
› шчабнява́ты (10)
(7) заба́ўна ‹
› шчабнява́ць (10)
(9) незаба́ўна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.