STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова картуна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карту́на мн. карту́ны |
| Родны каго? чаго? |
карту́ны мн. карту́н |
| Давальны каму? чаму? |
карту́не мн. карту́нам |
| Вінавальны каго? што? |
карту́ну мн. карту́ны |
| Творны кім? чым? |
карту́най, карту́наю мн. карту́намі |
| Месны у кім? у чым? |
карту́не мн. карту́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
kartuna — беларуская лацінка
Слова картуна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік картуна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове картуншчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карту́зік (8)
(6) струна́ ‹
› карту́зны (8)
(4) су́на ‹
› картузскі (9)
(7) парсу́на ‹
› картуно́вы (9)
(7) фарту́на ‹
› карту́ншчык (10)
(5) шху́на ‹
› карту́ншчыца (11)
(5) ба́ўна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
