шчарбачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шчарбачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шчарба́чка мн. шчарба́чкі
Родны каго? чаго?	шчарба́чкі мн. шчарба́чак, шчарба́чкаў
Давальны каму? чаму?	шчарба́чцы мн. шчарба́чкам
Вінавальны каго? што?	шчарба́чку мн. шчарба́чкі
Творны кім? чым?	шчарба́чкай, шчарба́чкаю мн. шчарба́чкамі
Месны у кім? у чым?	шчарба́чцы мн. шчарба́чках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас

пісаць асобна:
на жаль

пісаць праз злучок:
то-бок

ščarbačka — беларуская лацінка

Слова шчарбачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: