Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шчацінка, -і, ДМ -нцы, жаночы род
  1. памяншальна-ласкальная форма да шчацінне, шчаціна. Наставіўшы рэдкую шчацінку хібкоў, .. [парасяты] заядла наскоквалі адзін па аднаго. ← Эдуард Самуйлёнак. Сталеў, мужнеў Юзік. Прабілася нарэшце і рэдкая мяккая шчацінка на ягонай барадзе. ← Ігар Хадановіч.
  2. размоўнае слова Адзін кароткі жорсткі валасок. На .. шыракаватым бялявым твары таксама месцамі тырчалі шчацінкі: дзе пучкамі, дзе па адной. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. толькі мн. (шчацінкі, -нак). У батаніцы — жорсткія валасні на паверхні сцябла і лісцяў раслін.
  4. толькі мн. (шчацінкі, -нак). У заалогіі — рухомыя вырасты ў членістаногіх, што служаць органамі дотыку.

❌

шчацінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шчацінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шчаці́нка мн. шчаці́нкі
Родны каго? чаго?	шчаці́нкі мн. шчаці́нак
Давальны каму? чаму?	шчаці́нцы мн. шчаці́нкам
Вінавальны каго? што?	шчаці́нку мн. шчаці́нкі
Творны кім? чым?	шчаці́нкай, шчаці́нкаю мн. шчаці́нкамі
Месны у кім? у чым?	шчаці́нцы мн. шчаці́нках
Клічная форма	— мн. —

Слова шчацінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шчацінка — у родным, давальным, творным і месным склоне

шчацінка

Навігатар

Мемчыкі