STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчаціннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчаці́ннік мн. шчаці́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
шчаці́нніка мн. шчаці́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчаці́нніку мн. шчаці́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
шчаці́нніка мн. шчаці́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
шчаці́ннікам мн. шчаці́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчаці́нніку мн. шчаці́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ані вохнуць, ані рохнуць
сэнс не ведаем, але гучыць прыгожа— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
ščacinnik — беларуская лацінка
Слова шчаціннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчаціннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчогаль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчаці́ніць (9)
(7) асі́ннік ‹
› шчаці́нка (8)
(10) бакасі́ннік ‹
› шчаці́нне (8)
(8) лаці́ннік ‹
› шчаці́нны (8)
(12) трышчаці́ннік ‹
› шчо́галь (7)
(9) палці́ннік ‹
› шчо́гла (6)
(9) гасці́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
