Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шчыток, -тка, мужчынскі род
  1. памяншальна-ласкальная форма да шчыт; невялікі шчыт (у 2, 3 і 4 знач.). Насунуўшы на вочы шчыток, працуе электразваршчык. ← Уладзімір Дадзіёмаў. І што ні двор — пад паветкай і пад сценамі пад самы шчыток — вялікія запасы сухіх дроў. ← Міхась Машара. Галя падскочыла да шчытка, паціснула кнопку. ← Сяргей Грахоўскі.
  2. У спорце — прыстасаванне, якое ахоўвае асобныя ўчасткі цела іграка ад удараў.
  3. У заалогіі — цвёрдая пласцінка ля асновы крыл жука.
  4. У батаніцы — суквецце, у якім усе кветкі, размешчаны на адной плоскасці.

❌

шчыток

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шчыток
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шчыто́к мн. шчыткі́
Родны каго? чаго?	шчытка́ мн. шчытко́ў
Давальны каму? чаму?	шчытку́ мн. шчытка́м
Вінавальны каго? што?	шчыто́к мн. шчыткі́
Творны кім? чым?	шчытко́м мн. шчытка́мі
Месны у кім? у чым?	шчытку́ мн. шчытка́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

у сямі нянек дзіця мурзатае (дзе нянек многа, там дзіця мурзатае)

≅ too many cooks spoil the broth (the soup — US)

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

Слова шчыток (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шчыток — у родным, давальным, творным і месным склоне

шчыток

Навігатар

Мемчыкі