шчытоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова шчытоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шчыто́ўка мн. шчыто́ўкі
Родны каго? чаго?	шчыто́ўкі мн. шчыто́вак
Давальны каму? чаму?	шчыто́ўцы мн. шчыто́ўкам
Вінавальны каго? што?	шчыто́ўку мн. шчыто́вак
Творны кім? чым?	шчыто́ўкай, шчыто́ўкаю мн. шчыто́ўкамі
Месны у кім? у чым?	шчыто́ўцы мн. шчыто́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Не бойцеся таго, што ваша жыццё скончыцца, бойцеся таго, што яно так і не пачнецца.

John Henry Newman

ščytoŭka — беларуская лацінка

Слова шчытоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: