шыннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шыннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шы́ннік мн. шы́ннікі
Родны каго? чаго?	шы́нніка мн. шы́ннікаў
Давальны каму? чаму?	шы́нніку мн. шы́ннікам
Вінавальны каго? што?	шы́нніка мн. шы́ннікаў
Творны кім? чым?	шы́ннікам мн. шы́ннікамі
Месны у кім? у чым?	шы́нніку мн. шы́нніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

šynnik — беларуская лацінка

Слова шыннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: