прычыннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прычыннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прычы́ннік мн. прычы́ннікі
Родны каго? чаго?	прычы́нніка мн. прычы́ннікаў
Давальны каму? чаму?	прычы́нніку мн. прычы́ннікам
Вінавальны каго? што?	прычы́нніка мн. прычы́ннікаў
Творны кім? чым?	прычы́ннікам мн. прычы́ннікамі
Месны у кім? у чым?	прычы́нніку мн. прычы́нніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

pryčynnik — беларуская лацінка

Слова прычыннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: