STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прычынны, -ая, -ае.
  1. Які мае дачыненне да чаго-н., прымае або прымаў удзел у чым-н. — Усе гады рабіў. Колькі фермаў пастаўлена, колькі чаго [набудавана] ў калгасе, го і мае рукі да [гэтага] прычынныя. ← Вера Палтаран.
  2. У філасофіі — які ўказвае на адносіны паміж прычынай і вынікам, заснаваны на ўзаемадзеянні прычыны і выніку ў аб'ектыўным свеце. Прычынная сувязь з'яў.
  3. У граматыцы — які ўказвае на прычыну, мае значэнне прычыны. Прычынны злучнік.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

прычынны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова прычынны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прычы́нная м. прычы́нны н. прычы́ннае мн. прычы́нныя
Родны каго? чаго?	ж. прычы́ннай, прычы́ннае м. прычы́ннага н. прычы́ннага мн. прычы́нных
Давальны каму? чаму?	ж. прычы́ннай м. прычы́ннаму н. прычы́ннаму мн. прычы́нным
Вінавальны каго? што?	ж. прычы́нную м. прычы́нны (неадуш.), прычы́ннага (адуш.) н. прычы́ннае мн. прычы́нныя (неадуш.), прычы́нных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. прычы́ннай, прычы́ннаю м. прычы́нным н. прычы́нным мн. прычы́ннымі
Месны у кім? у чым?	ж. прычы́ннай м. прычы́нным н. прычы́нным мн. прычы́нных