прычынянне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прычынянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прычыня́нне мн. прычыня́нні
Родны каго? чаго?	прычыня́ння мн. прычыня́нняў
Давальны каму? чаму?	прычыня́нню мн. прычыня́нням
Вінавальны каго? што?	прычыня́нне мн. прычыня́нні
Творны кім? чым?	прычыня́ннем мн. прычыня́ннямі
Месны у кім? у чым?	прычыня́нні мн. прычыня́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.

пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць

пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы

пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!

pryčyniannie — беларуская лацінка

Слова прычынянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: