STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прычытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прычыта́нне мн. прычыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
прычыта́ння мн. прычыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прычыта́нню мн. прычыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прычыта́нне мн. прычыта́нні |
| Творны кім? чым? |
прычыта́ннем мн. прычыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прычыта́нні мн. прычыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
У вікіпедыі напісана, што няма ніякіх трускалак і клубніц. Гэта суніцы садовыя.
садуніцы :)pryčytannie — беларуская лацінка
Слова прычытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прычытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прычытванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прычыня́ны (9)
(12) хуткачытанне ‹
› прычыня́цца (10)
(12) розначыта́нне ‹
› прычыня́ць (9)
(10) прачыта́нне ‹
› прычыта́ць (9)
(10) шчабята́нне ‹
› прычы́тванне (11)
(7) лята́нне ‹
› прычы́тваць (10)
(11) пералята́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
