аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прачытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прачыта́нне мн. прачыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
прачыта́ння мн. прачыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прачыта́нню мн. прачыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прачыта́нне мн. прачыта́нні |
| Творны кім? чым? |
прачыта́ннем мн. прачыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прачыта́нні мн. прачыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
pračytannie — беларуская лацінка
Слова прачытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прачытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прачытванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прачы́сты (8)
(9) зачыта́нне ‹
› прачы́сціцца (11)
(12) хуткачытанне ‹
› прачы́сціць (10)
(12) розначыта́нне ‹
› прачыта́ны (9)
(10) прычыта́нне ‹
› прачы́таны (9)
(10) шчабята́нне ‹
› прачытацца (10)
(7) лята́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.