аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зачытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зачыта́нне мн. зачыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
зачыта́ння мн. зачыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зачыта́нню мн. зачыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зачыта́нне мн. зачыта́нні |
| Творны кім? чым? |
зачыта́ннем мн. зачыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зачыта́нні мн. зачыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
začytannie — беларуская лацінка
Слова зачытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зачытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зачытванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зачы́сціць (9)
(10) забрыта́нне ‹
› зачы́сцкі (8)
(7) чыта́нне ‹
› за́чысць (7)
(7) чыта́нне ‹
› зачыта́ны (8)
(12) хуткачытанне ‹
› зачыта́ны (8)
(12) розначыта́нне ‹
› зачыта́цца (9)
(10) прачыта́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.