STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова розначытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
розначыта́нне мн. розначыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
розначыта́ння мн. розначыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
розначыта́нню мн. розначыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
розначыта́нне мн. розначыта́нні |
| Творны кім? чым? |
розначыта́ннем мн. розначыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
розначыта́нні мн. розначыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.
roznačytannie — беларуская лацінка
Слова розначытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік розначытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове розніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› розначасо́васць (14)
(7) чыта́нне ‹
› розначасо́вы (11)
(9) зачыта́нне ‹
› розначасто́тны (13)
(12) хуткачытанне ‹
› рознаэтні́чны (12)
(10) прачыта́нне ‹
› ро́зніца (7)
(10) прычыта́нне ‹
› ро́зніцавы (9)
(10) шчабята́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Проста даеў салату.