аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова розніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ро́зніца мн. ро́зніцы |
| Родны каго? чаго? |
ро́зніцы мн. ро́зніц |
| Давальны каму? чаму? |
ро́зніцы мн. ро́зніцам |
| Вінавальны каго? што? |
ро́зніцу мн. ро́зніцы |
| Творны кім? чым? |
ро́зніцай, ро́зніцаю мн. ро́зніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
ро́зніцы мн. ро́зніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
Спачатку ты кажаш «какая разница на каком языке», а потым табе не падабаецца «вкусно и точка». То-бок розніца ёсць?
Якая розніца ва ўзросце мае быць, каб можна было казаць жэўжык? Ці можа 60-гадовы казаць так 55-гадоваму?
І што такое паджэўжык?Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.
roznica — беларуская лацінка
Слова розніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік розніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове розрух + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› розначасто́тны (13)
(9) заво́зніца ‹
› розначыта́нне (12)
(11) пераво́зніца ‹
› рознаэтні́чны (12)
(9) зало́зніца ‹
› ро́зніцавы (9)
(10) ка́верзніца ‹
› ро́зніцца (8)
(8) абу́зніца ‹
› ро́зніць (7)
(10) пляву́зніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)