Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

шыфр, -у, мужчынскі род
  1. Сістэма ўмоўных знакаў для тайнага пісьма, якое чытаецца з дапамогай ключа. Кастусь быў старшым радыстам: усе сакрэтныя шыфры знаходзіліся ў яго. ← Мікола Ваданосаў. Урэшце прыйшоў [вучоны] на навуковы сход і з гордасцю сказаў: — Я знайшоў ключ да шыфру! Я дабіўся свайго — прачытаў тайнапіс! ← Уладзімір Дубоўка. // Умоўнае абазначэнне або замена слоў і пад. чым-н. Думалі, што.. [Луцкевіч] не ведае шыфру перастуквання. ← Міхась Машара.
  2. Умоўны знак або знакі на кнігах, рукапісах. падшыўках і пад., якія прымяняюцца пры іх захаванні ў бібліятэцы, архіве і ўказваюць дакладнае месцазнаходжанне. // Умоўнае абазначэнне якога-н. сакрэтнага дакумента, сакрэтнай работы. Шыфр наверсе стаяў адзін, а работа была розная — для розных цэхаў і гаспадарак. ← Янка Скрыган.
   [Фр. chiffre.]

❌

шыфр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шыфр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шы́фр мн. шы́фры
Родны каго? чаго?	шы́фру мн. шы́фраў
Давальны каму? чаму?	шы́фру мн. шы́фрам
Вінавальны каго? што?	шы́фр мн. шы́фры
Творны кім? чым?	шы́фрам мн. шы́фрамі
Месны у кім? у чым?	шы́фры мн. шы́фрах
Клічная форма	— мн. —

Слова шыфр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік шыфр — у родным, давальным, творным і месным склоне

шыфр

Навігатар

Мемчыкі