аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кофр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́фр мн. ко́фры |
| Родны каго? чаго? |
ко́фра мн. ко́фраў |
| Давальны каму? чаму? |
ко́фру мн. ко́фрам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́фр мн. ко́фры |
| Творны кім? чым? |
ко́фрам мн. ко́фрамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́фры мн. ко́фрах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Нішто так не вучыць цярпенню, як маруднае інтэрнэт-злучэнне.
kofr — беларуская лацінка
Слова кофр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кофр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кофракартыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́ўшавы (7)
(6) шэдэ́ўр ‹
› ко́ўшык (6)
(10) кінашэдэ́ўр ‹
› ко́фе (4)
(4) го́фр ‹
› кофракарты́ст (12)
(4) шы́фр ‹
› кофракарты́я (11)
(11) і́ндэкс-шы́фр ‹
› ко́фта (5)
(4) чвы́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай