кофр

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кофр
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ко́фр мн. ко́фры
Родны каго? чаго?	ко́фра мн. ко́фраў
Давальны каму? чаму?	ко́фру мн. ко́фрам
Вінавальны каго? што?	ко́фр мн. ко́фры
Творны кім? чым?	ко́фрам мн. ко́фрамі
Месны у кім? у чым?	ко́фры мн. ко́фрах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Нішто так не вучыць цярпенню, як маруднае інтэрнэт-злучэнне.

kofr — беларуская лацінка

Слова кофр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: