STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кофракартыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кофракарты́я мн. кофракарты́і |
| Родны каго? чаго? |
кофракарты́і мн. кофракарты́й, кофракарты́яў |
| Давальны каму? чаму? |
кофракарты́і мн. кофракарты́ям |
| Вінавальны каго? што? |
кофракарты́ю мн. кофракарты́і |
| Творны кім? чым? |
кофракарты́яй, кофракарты́яю мн. кофракарты́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
кофракарты́і мн. кофракарты́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Людзей слухай, а свой розум май.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
kofrakartyja — беларуская лацінка
Слова кофракартыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кофракартыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кофта + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́фе (4)
(8) энзао́тыя ‹
› ко́фр (4)
(11) кругларо́тыя ‹
› кофракарты́ст (12)
(10) філакарты́я ‹
› ко́фта (5)
(6) па́ртыя ‹
› ко́фтачка (8)
(11) мі́ні-па́ртыя ‹
› ко́фтачны (8)
(12) сейсмапа́ртыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?