аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова філакартыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
філакарты́я мн. філакарты́і |
| Родны каго? чаго? |
філакарты́і мн. філакарты́й |
| Давальны каму? чаму? |
філакарты́і мн. філакарты́ям |
| Вінавальны каго? што? |
філакарты́ю мн. філакарты́і |
| Творны кім? чым? |
філакарты́яй, філакарты́яю мн. філакарты́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
філакарты́і мн. філакарты́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Маё дзіцё адмаўляецца есці мяса. Чым яго можна замяніць?
— Сабакам. Яны любяць мяса.
filakartyja — беларуская лацінка
Слова філакартыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік філакартыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове філакладый + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› філакарты́стка (13)
(9) панзао́тыя ‹
› філакарты́сцкі (13)
(8) энзао́тыя ‹
› філакарты́чны (12)
(11) кругларо́тыя ‹
› філакла́дый (10)
(11) кофракарты́я ‹
› філаксе́ра (9)
(6) па́ртыя ‹
› філалагі́ня (10)
(11) мі́ні-па́ртыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.