аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова філакартыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
філакарты́стка мн. філакарты́сткі |
| Родны каго? чаго? |
філакарты́сткі мн. філакарты́стак |
| Давальны каму? чаму? |
філакарты́стцы мн. філакарты́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
філакарты́стку мн. філакарты́стак |
| Творны кім? чым? |
філакарты́сткай, філакарты́сткаю мн. філакарты́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
філакарты́стцы мн. філакарты́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
filakartystka — беларуская лацінка
Слова філакартыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік філакартыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове філакартыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› філадэндро́н (11)
(12) анабапты́стка ‹
› філака́ктус (10)
(8) арты́стка ‹
› філакарты́ст (11)
(12) кінаарты́стка ‹
› філакарты́сцкі (13)
(13) банапарты́стка ‹
› філакарты́чны (12)
(12) пашпарты́стка ‹
› філакарты́я (10)
(10) афарты́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.