аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
філака́ктус — назоўнік філакарты́стка — назоўнік
канцэпт

філакартыст

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова філакартыст
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
філакарты́ст

мн.  філакарты́сты
Родны
каго? чаго?
філакарты́ста

мн.  філакарты́стаў
Давальны
каму? чаму?
філакарты́сту

мн.  філакарты́стам
Вінавальны
каго? што?
філакарты́ста

мн.  філакарты́стаў
Творны
кім? чым?
філакарты́стам

мн.  філакарты́стамі
Месны
у кім? у чым?
філакарты́сце

мн.  філакарты́стах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка


filakartyst — беларуская лацінка

Слова філакартыст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік філакартыст — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове філакартыстка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


філадэ́ндран (11)

(10) поп-арты́ст

філадэндро́н (11)

(10) кінаарты́ст

філака́ктус (10)

(11) велакарты́ст

філакарты́стка (13)

(12) кофракарты́ст

філакарты́сцкі (13)

(12) нацюрмарты́ст

філакарты́чны (12)

(11) банапарты́ст


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пацук