мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
экзарацы́йны — прыметнік экзартыкуля́цыя — назоўнік
канцэпт

экзарацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова экзарацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
экзара́цыя

мн.  экзара́цыі
Родны
каго? чаго?
экзара́цыі

мн.  экзара́цый, экзара́цыяў
Давальны
каму? чаму?
экзара́цыі

мн.  экзара́цыям
Вінавальны
каго? што?
экзара́цыю

мн.  экзара́цыі
Творны
кім? чым?
экзара́цыяй, экзара́цыяю

мн.  экзара́цыямі
Месны
у кім? у чым?
экзара́цыі

мн.  экзара́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.


— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.


ekzaracyja — беларуская лацінка

Слова экзарацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік экзарацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове экзартыкуляцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


экзапратэ́з (10)

(11) калабарацыя

экзапратэзава́нне (16)

(8) адара́цыя

экзарацы́йны (11)

(11) дэзадара́цыя

экзартыкуля́цыя (14)

(9) дэкара́цыя

экза́рх (6)

(11) дэкалара́цыя

экзарха́т (8)

(10) дэклара́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Пізанская вежа