экзартыкуляцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова экзартыкуляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	экзартыкуля́цыя мн. экзартыкуля́цыі
Родны каго? чаго?	экзартыкуля́цыі мн. экзартыкуля́цый, экзартыкуля́цыяў
Давальны каму? чаму?	экзартыкуля́цыі мн. экзартыкуля́цыям
Вінавальны каго? што?	экзартыкуля́цыю мн. экзартыкуля́цыі
Творны кім? чым?	экзартыкуля́цыяй, экзартыкуля́цыяю мн. экзартыкуля́цыямі
Месны у кім? у чым?	экзартыкуля́цыі мн. экзартыкуля́цыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

зайшла кантралёрка, а пасажыр кажа: «у міня прілажэніе абнавляіцца»

А ШТО ТАК МОЖНА БЫЛО???

ekzartykuliacyja — беларуская лацінка

Слова экзартыкуляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: