экспромтнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова экспромтнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	экспро́мтнасць мн. экспро́мтнасці
Родны каго? чаго?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцяў, экспро́мтнасцей
Давальны каму? чаму?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцям
Вінавальны каго? што?	экспро́мтнасць мн. экспро́мтнасці
Творны кім? чым?	экспро́мтнасцю мн. экспро́мтнасцямі
Месны у кім? у чым?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.

Калі не падабаецца прагноз, цісні яшчэ.
Твой лёс у тваіх руках.

Спытай ChatGPT: Варажбітка сказала, што мяне чакае [слова1], [слова2], [слова3]. Растлумач мне сэнс.

ekspromtnasć — беларуская лацінка

Слова экспромтнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: