экспромтнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова экспромтнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	экспро́мтнасць мн. экспро́мтнасці
Родны каго? чаго?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцяў, экспро́мтнасцей
Давальны каму? чаму?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцям
Вінавальны каго? што?	экспро́мтнасць мн. экспро́мтнасці
Творны кім? чым?	экспро́мтнасцю мн. экспро́мтнасцямі
Месны у кім? у чым?	экспро́мтнасці мн. экспро́мтнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Есці хаціця?
— Не хаціця, а хочаце.
— Ну, як хаціця.

лупі трасянкай !!!

ekspromtnasć — беларуская лацінка

Слова экспромтнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: