Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

экстравагантнасць, -і, жаночы род
1. Уласцівасць экстравагантнага. Гонячыся за рознымі слоўнымі эфектамі і экстравагантнасцю стылю, асобныя паэты падсоўвалі чытачу самую што ні ёсць бяссэнсіцу, фармалістычнае награмаджэнне пустых, звонкіх слоў. ← Л. Шакун.
2. Экстравагантны ўчынак; незвычайныя паводзіны. — Надзвычайная экстравагантнасць, — вымавіў.. [Захар]. — Не спадзяваўся, скажу шчыра. Але хвалю. Ты не баялася, што я магу цябе не прыняць? ← Алесь Асіпенка.

❌

экстравагантнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова экстравагантнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	экстравага́нтнасць мн. экстравага́нтнасці
Родны каго? чаго?	экстравага́нтнасці мн. экстравага́нтнасцяў, экстравага́нтнасцей
Давальны каму? чаму?	экстравага́нтнасці мн. экстравага́нтнасцям
Вінавальны каго? што?	экстравага́нтнасць мн. экстравага́нтнасці
Творны кім? чым?	экстравага́нтнасцю мн. экстравага́нтнасцямі
Месны у кім? у чым?	экстравага́нтнасці мн. экстравага́нтнасцях
Клічная форма	— мн. —

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

Слова экстравагантнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік экстравагантнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

экстравагантнасць

Навігатар

Мемчыкі