Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 эмпірэй, -я, мужчынскі род
  1. Ва ўяўленні старажытных грэкаў і ранніх хрысціян — самая высокая частка неба, напоўненая агнём і святлом, дзе жывуць багі (у грэкаў) ці святыя (у хрысціян).
  2. толькі мн. (эмпірэі, -яў); пераноснае значэнне у іранічным сэнсе Сфера летуценнасці, мар, незямнога існавання. — А ты ж таксама не ведаеш, — не прыняла папроку Гаранскага Вера Іванаўна. [Гаранскі:] — Я — іншая справа. Я ўвесь у эмпіда плошчаў мне. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Лунаць у эмпірэях — аддавацца далёкім ад жыцця марам, летуценням.
   [Ад грэч. émpyros — вогненны, ахоплены агнём.]