аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова эмтээс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Родны каго? чаго? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Давальны каму? чаму? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Вінавальны каго? што? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Творны кім? чым? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Месны у кім? у чым? |
эмтээ́с мн. эмтээ́с |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
emtees — беларуская лацінка
Слова эмтээс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эмтээс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эмтээсавец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эмпірэ́і (7)
(5) абчэ́с ‹
› эмпірэ́й (7)
(4) счэ́с ‹
› эмпо́рыум (8)
(6) дзюшэ́с ‹
› эмтээ́савец (10)
(4) лю́эс ‹
› эмтээ́саўскі (11)
(2) ю́с ‹
› э́му (3)
(3) аю́с ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.