аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпістала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпі́стала мн. эпі́сталы |
| Родны каго? чаго? |
эпі́сталы мн. эпі́стал |
| Давальны каму? чаму? |
эпі́стале мн. эпі́сталам |
| Вінавальны каго? што? |
эпі́сталу мн. эпі́сталы |
| Творны кім? чым? |
эпі́сталай, эпі́сталаю мн. эпі́сталамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпі́стале мн. эпі́сталах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як дунду́к — пра насупленага, няскладнага, непаваротлівага чалавека
хто такі дундук?Пакуль мы спім, вораг не дрэмле.
Спіце больш. Вымотвайце ворага.
epistala — беларуская лацінка
Слова эпістала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпістала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпісталаграфія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпісклеры́т (10)
(5) ста́ла ‹
› эпіско́п (7)
(7) наста́ла ‹
› эпісо́ма (7)
(7) адста́ла ‹
› эпісталаграфія (14)
(7) сі́стала ‹
› эпісталя́рна (11)
(13) экстрасі́стала ‹
› эпісталя́рны (11)
(7) няста́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.