эпісклерыт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова эпісклерыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	эпісклеры́т мн. эпісклеры́ты
Родны каго? чаго?	эпісклеры́ту мн. эпісклеры́таў
Давальны каму? чаму?	эпісклеры́ту мн. эпісклеры́там
Вінавальны каго? што?	эпісклеры́т мн. эпісклеры́ты
Творны кім? чым?	эпісклеры́там мн. эпісклеры́тамі
Месны у кім? у чым?	эпісклеры́це мн. эпісклеры́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Цябе не напружвае той факт, што ўсе твае сябры ўжо даўным-даўно пажаніліся?
— Напружвае. Але я не ведаю, як ім дапамагчы…

episklieryt — беларуская лацінка

Слова эпісклерыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: