STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова склерыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
склеры́т мн. склеры́ты |
| Родны каго? чаго? |
склеры́ту мн. склеры́таў |
| Давальны каму? чаму? |
склеры́ту мн. склеры́там |
| Вінавальны каго? што? |
склеры́т мн. склеры́ты |
| Творны кім? чым? |
склеры́там мн. склеры́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
склеры́це мн. склеры́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
sklieryt — беларуская лацінка
Слова склерыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік склерыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове склерыфікацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› склеро́н (7)
(7) далеры́т ‹
› склеро́тык (9)
(8) сфалеры́т ‹
› склеро́тыка (10)
(7) мілеры́т ‹
› склерыфіка́цыя (13)
(10) эпісклеры́т ‹
› склерэі́да (9)
(8) ваплерыт ‹
› склерэнхі́ма (11)
(10) пантэлеры́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
