аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова эпітэт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпі́тэт мн. эпі́тэты |
| Родны каго? чаго? |
эпі́тэта мн. эпі́тэтаў |
| Давальны каму? чаму? |
эпі́тэту мн. эпі́тэтам |
| Вінавальны каго? што? |
эпі́тэт мн. эпі́тэты |
| Творны кім? чым? |
эпі́тэтам мн. эпі́тэтамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпі́тэце мн. эпі́тэтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб пілося і елася і болей хацелася.
Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.
epitet — беларуская лацінка
Слова эпітэт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпітэт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпіфара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпітэлія́льна-кле́ткавы (21)
(11) суверэнітэ́т ‹
› эпітэлія́льны (12)
(17) псеўдасуверэнітэ́т ‹
› эпітэрма́льны (12)
(11) сюзерэнітэ́т ‹
› эпі́фара (7)
(11) універсітэ́т ‹
› эпіфары́чны (10)
(14) медуніверсітэ́т ‹
› эпіфа́ўна (8)
(14) педуніверсітэ́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.