аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпіфаўна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпіфа́ўна мн. эпіфа́ўны |
| Родны каго? чаго? |
эпіфа́ўны мн. эпіфа́ўнаў, эпіфа́ўн |
| Давальны каму? чаму? |
эпіфа́ўне мн. эпіфа́ўнам |
| Вінавальны каго? што? |
эпіфа́ўну мн. эпіфа́ўны |
| Творны кім? чым? |
эпіфа́ўнай, эпіфа́ўнаю мн. эпіфа́ўнамі |
| Месны у кім? у чым? |
эпіфа́ўне мн. эпіфа́ўнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
Вош учыніла дэбош.
ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатараepifaŭna — беларуская лацінка
Слова эпіфаўна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпіфаўна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпіфеномен + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпі́тэт (6)
(10) мікрафа́ўна ‹
› эпі́фара (7)
(11) арнітафа́ўна ‹
› эпіфары́чны (10)
(8) авіфа́ўна ‹
› эпіфено́мен (10)
(7) інфа́ўна ‹
› эпіфі́з (6)
(10) іхтыяфа́ўна ‹
› эпіфі́т (6)
(10) Мікала́еўна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.