мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Юзэ́фа — назоўнік юкагі́р — назоўнік
канцэпт

юка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова юка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ю́ка

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 ю́кі

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 ю́цы

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 ю́ку

мн.  —
Творны
кім? чым?		 ю́кай, ю́каю

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 ю́цы

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.


juka — беларуская лацінка

Слова юка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік юка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове юкагір + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› юзуфо́ўскі (9)

(4) Чэка́ ‹

› юзэр (4)

(7) губчэка́ ‹

› Юзэ́фа (5)

(6) Машэ́ка ‹

› юкагі́р (6)

(7) гадзю́ка ‹

› юкагі́рка (8)

(7) падлю́ка ‹

› юкагі́рскі (9)

(7) падлю́ка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

эльфы робяць падарункі