аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ю́ка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ю́кі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ю́цы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ю́ку мн. — |
| Творны кім? чым? |
ю́кай, ю́каю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ю́цы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...
juka — беларуская лацінка
Слова юка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове юкагір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юзуфо́ўскі (9)
(4) Чэка́ ‹
› юзэр (4)
(7) губчэка́ ‹
› Юзэ́фа (5)
(6) Машэ́ка ‹
› юкагі́р (6)
(7) гадзю́ка ‹
› юкагі́рка (8)
(7) падлю́ка ‹
› юкагі́рскі (9)
(7) падлю́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове